Voor het geld hoef je het niet te doen.
Bron: 15-10-2009 Financieel Dagblad
Het is tijdrovend en bij tijd en wijle dodelijk saai: zitting nemen in de gemeenteraad. Redenen om tóch op te gaan voor een plekje in de raad zijn er ook. Het geeft voldoening, vergroot je netwerk en is voor de carrière zo gek nog niet.In de grote steden is het vechten om een plekje. Terwijl ze in kleinere gemeentes staan te springen om kandidaten. Daar is voor de komende verkiezingen in maart kandidaat stellen op de valreep nog mogelijk. Vooral aan jonge mensen is behoefte. Niet verwonderlijk: landelijk is de gemiddelde leeftijd van een raadslid 51 jaar.De ideale kandidaat is een verbaal sterke academicus die tegen een stootje kan, humor heeft en met minstens één been in de realiteit van alledag staat. Dat wil zeggen: die een professionele carrière heeft buiten de raad. Verder strekt tot aanbeveling: niet zeven maar acht dagen in de weekagenda. 'Je moet kunnen goochelen met tijd', zegt Jerry Straub (49), sinds 2006 lid van de PvdA-fractie in de gemeenteraad van Amsterdam.
Voor een succesvolle termijn in de gemeenteraad is het essentieel je verzekerd te zien van steun van zowel de werkgever als van het thuisfront. Toen psycholoog en consultant Straub besloot zijn professionele kwaliteiten te gelde te maken voor een beter Amsterdam, moest hij met zijn werkgever in onderhandeling. 'Veertig uur of meer was niet langer vol te houden.' Gelukkig kon Straub rekenen op de volle medewerking. ‘Mijn baas vond het fantastisch.’Een begrijpelijke reactie. Zijn werkgever Abell&Erselina adviseert profit en non-profit organisaties over diversiteitsbeleid. En hoewel Straub begon als fractiewoordvoerder Sport mocht hij zich al snel verheugen op de hoofdstedelijke diversiteitsportefeuille. Straub - ‘ik ben een geboren netwerker’ - knoopt de touwtjes handig aan elkaar. Niet dat het Straub hierom te doen was. Zijn belangrijkste drijfveer is om ‘iets terug te doen.’ Om kleine succesjes te boeken die een enorme impact hebben op het leven van de inwoners van zijn stad.Een stedelijk raadslid dat zich een beetje uitslooft is twee tot drie dagen kwijt. Hier staat, in Amsterdam, een bruto maandelijkse vergoeding van € 2200 tegenover. Minder tijdrovend is een zetel in een kleine of middelgrote gemeente. Wel geldt: hoe kleiner de gemeente, hoe minder status en media-aandacht.
Marc Rijnders (38) en Daniëlle van den Berg (30) zitten in de raad voor de VVD in Woerden, met ruim 48.000 inwoners goed voor 1200 € bruto. Raadsleden kunnen naast de maandelijkse toelage rekenen op een onkostenvergoeding en een opleidingsbudget. De hoogte hiervan ligt niet wettelijk vast en verschilt per partij. Rijnders en Van den Berg kunnen er eens in de vier jaar precies een mooi laptopje van kopen.
Het eerste wat Van den Berg opviel toen zij zeven jaar geleden de Woerdense VVD-fractie betrad, was de uniformiteit. ‘Het was één pot nat. Alleen maar oude grijze mannen. Stuk voor stuk ambtenaar van beroep. Niet één jonge ondernemer of professional. Laat staan een vrouwelijke.’ Toen besloot ze een "pain in the ass" te worden in de meest gemiddelde plaats van Nederland.
Het raadswerk kost haar twee avonden per week. Als senior consultant voor een werving en selectiebureau in Utrecht werkt ze vier volle dagen. Dan zijn er nog twee kleine kinderen en een man die heel regelmatig voor zijn werk in het buitenland zit. ‘Sporten, tv kijken of een boek lezen zit er niet in. Maar met wekelijkse agendasessies en een batterij kindermeisjes redt je het wel.’
Fractiegenoot Rijnders is ict-consultant. Met een 50-urige werkweek en twee zoontjes heeft ook hij een druk bezet leven. Een oud-collega en squashmaatje, raadslid voor D66, bracht hem op het idee actief te worden in de gemeentepolitiek. ‘Ik merkte dat ik hem niet alleen van de baan af probeerde te slaan. Bij de borrel na afloop probeerde ik ook het debat van hem te winnen.’
Hun eerste termijn zit er nu bijna op. Straub, Van den Berg en Rijnders: allemaal gaan ze op voor nog een termijn. Nog eens vier jaar vergaderen, dossiers lezen, debatteren en werkbezoeken afleggen.
‘Ergenis is mijn belangrijkste drijfveer’, zegt Van den Berg als haar wordt gevraagd waarom ze niet kiest voor wat meer vrije tijd. ‘En de opwinding en adrenaline als iets lukt. Als ik van leer ga tegen een opponent en applaus krijg.’ Haar spannendste moment beleefde ze op haar 25e. Ze sprak een zaal woedende boeren toe. ‘Daar stond ik dan met mijn goeie gedrag. Op de valreep kon ik me nog bij laten praten over "inklinking van de grond". Als je je dan staande houdt, dan geeft dat een waanzinnige kick.’
Het contrast met haar dagelijkse werk is enorm. De gemeenteraad en een werving en selectiebureau zijn totaal verschillende werelden. ‘Van targets hebben ze in raad nog nooit gehoord. En Powerpointpresentaties op het stadhuis zijn hilarisch.’ Maar de twee uitersten komen ook wel eens handig samen. Iemand die bekend is met een ambtelijke cultuur is een welkome aanvulling op het commerciele talent in de branche. ‘Ik ga af op onze klanten in de non-profitsector. Ik begrijp ze beter dan mijn collega's denk ik.’
Naast voordelen kleven er ook nadelen aan het raadslidmaatschap. Het is oppassen met acquisitie in de plaats van zitting, belangenverstrengeling ligt altijd op de loer. En politieke opvattingen zijn geen geheim voor een potentiele klant of werkgever. ‘Leuk, als je gedroomde werkgever hetzelfde stemt, maar voor een VVD'er is het lastig solliciteren bij een SP'er.’, denkt Van den berg. Zelf zet ze het de ene keer wel, de andere keer niet op haar cv. ‘Maar voor mensen die een carrière in de culturele of (semi-)overheidssector ambieren: Spoed je de raad in. Goed voor cv én netwerk.’
De kortste weg naar Den Haag is het niet. De raadszetels in de grote steden uitgezonderd. ‘Daar speel je je goed in de kijker’, volgens Amsterdammer Straub. Maar om die plekken is dan ook vechten. Niet dat alle raadsleden van een Haagse zetel dromen. Voor Straub is het wel het hoogst haalbare. Rijnders zou zijn ict-functie ook wel inruilen voor die van wethouder. En ook Den Haag lonkt. Maar Van den Berg moet er niet aan denken. ‘Voltijds ergeren en opwinden is mijn idee van hel.’
