Mensen in het nieuws

Bron: Woerdense Nieuwsblad 14 mei 2009

Foto en Tekst: Margon van den Berg

Ik sta ervoor, ik ga ervoor

De grote verandering kwam toen Ingrid en Tom Berkhof de zaak verkochten. Ze zaten allebei nog aan de 'goede' kant van de vijftig.

HARMELEN

En dan ga je niet op je lauweren rusten, maar kies je voor een nieuwe invulling van je dagen. Voor mij was dat de politiek." Ingrid Berkhof was al jaren lid van de WD en in donkergrijs verleden secretaresse van de wethouders van de gemeente Utrecht en was dus bekend met het reilen en zeilen van een gemeentelijk apparaat. Na drie jaar een bestuursfunctie te hebben bekleed, werd ze gekozen als raadslid. „We vormen met z'n vieren de fractie. Een hele nieuwe club, op de fractievoorzitter na. Hij heeft wel jarenlange ervaring als raadslid. Van hem kunnen we dus heel veel opsteken." Ingrid heeft de portefeuille Ruimtelijke Ordening. Ook haar woonplaats Harmelen valt onder haarverantwoording. „Wij Harmelenaren heb ben de herindeling inmiddels verwerkt. Een van mijn taken is mijn dorpsgenoten zogoed mogelijk te vertegenwoordigen."

Ze zat nog geen maand in de raad, toen haaks tegenover elkaar staande jongeren Harmelen steeds meer overlast bezorgden. „Er moest zelfs door politieagenten met honden gepatrouilleerd worden om het zaakje onder controle te houden." Ingrid weet via de politiek een verandering te bewerkstelligen. Het is haar eerste succes. Een klein jaa rgeleden stuitte ze op een raadsvoorstel aangaande een geluidswal op Woerdens grondgebied. Van twaalf meter hoog en met een lengte van bijna een kilometer. Het zou om een bestaande afspraak gaan met gemeente Utrecht. ,,lk vond het een onzinnig verhaal. Het zou de geluidsoveriast voor vijf woonblokken moeten beperken Maar er was al een geluidswal die hieraan voldeed Ik heb me erin gebeten En vond elf jaar oude rapporten die mijn aversie tegen het plan bevestigen. Vanaf het begin af aan vermoede ik dat de geluidswal een voorbode was van woningbouw. En er dus weer een stukje afgeknabbeld zou worden van het Groene Hart. En dat is nu juist wat de WD niet wil. Sta je dit toe, dan is binnen enkele decennia de Randstad een metropool met het Groene Hart als aangeharkt parkje.

"De geluidswal wist ik tegen te houden."

Ze zegt het met een tevreden glimlach, maar voegt eraan toe: „Wat niet wegneemt dat de VVD het behoud van het nationale landschap het belang van de economische bedrijvigheid nooit uit het oog zal verliezen. Het is de kunst om tot een match van both worlds te komen. "Daar sta ik voor en daar ga ik voor."

„Mijn werk als raadslid doe ik met hart en ziel. Het geeft me het gevoel daadwerkelijk iets te kunnen betekenen voor mijn stad. We zetten ons bijvoorbeeld in voor het in ere herstellen van oude vaarwegen (zie foto)."