Elke stap in de geschiedenis van de mensheid en de ontwikkelingen brengen nieuwe risico’s met zich mee. Het maakt ons sterker, maar ook kwetsbaarder. Daarnaast hoort bij elk risico een winnaar, maar er is ook een verliezer.

Door de landbouw en haar innovatie zijn we een heel eind vooruit gegaan en gegroeid: van rondtrekkende kannibalen tot vreedzaam levende mensen met veelal een vaste woonplaats. We zijn levende wezens geworden met gevoel voor de mensen om ons heen. Die verbetering leidde onder andere tot de verschijning van meer ziekten. Een aantal hiervan zijn rampzalig en ondanks de kennis en uitvinding van antistoffen, niet meer te voorkomen. Er duiken ook nieuwe ziektes op, die op hun beurt weer leiden tot de vraag: ‘Hoe lossen we het op?’ Nu zijn we zo ver dat een aantal personen denkt dat we alle vernieuwingen de baas zijn en ons leven minder gevaren kent.

Het tegendeel blijkt. Dagelijks duiken natuurrampen, allerlei ongelukken, pandemieën, van uit onverwachte hoek. Alle ontwikkelingen brengen nieuwe kansen met zich mee. Als alles ingezet wordt om ze te vermijden, dan nog zijn we niet opgewassen tegen wijzigende omstandigheden die niet beïnvloedbaar blijven. De hemel, het weer, het heelal, het hiernamaals?

Kortom, we zullen ook gevaren moeten aanvaarden en er mee leren leven zonder telkens opnieuw te denken: ‘Waarom kon dit gebeuren en wie is hier verantwoordelijk voor?’

De toekomst vraagt steeds weer om moedige initiatiefnemers die het vertrouwen nog moeten verdienen. Ze hebben wel iets dat bindt:
“De wil om de samenleving te verbeteren en te versterken. De macht om niet bang te zijn voor een risico. Het gezag om door te zetten naar een versterking in het belang van de samenleving”.

Martin Schreurs,
wethouder te Woerden.