 |
 |
 |
 |
 |
|
Geen bestemmingsplannen meer?
Professor Frans Tonnaer heeft in een bijdrage in het VNG–Magazine zijn visie gegeven over het afschaffen van bestemmingsplannen. Hij draait er niet omheen door te stellen dat er dan “heilige huisjes” moeten sneuvelen.
De WABO is slechts een begin, maar nu blijkt in de praktijk dat deze toch veel gebreken vertoond. Zeker daar waar het ingewikkelde aanvragen van de omgevingsvergunning betreft. Met het in elkaar vloeien en de daaruit ontstane tegenstrijdigheden, die samenhangen met 25 vergunningenstelsels, kon dat ook niet uitblijven. Dit nog los gezien van overgangsrecht dat bij de vaststelling van een bestemmingsplan mogelijk is.
Spieren krijgen gevoel
“Slanke overheid, sterke samenleving”. Een slogan is één; het over het voetlicht brengen is twee. De weg die we afleggen als gemeentebestuur, zowel communicatief als strategisch, krijgt pas vorm, indien je draagkracht daarvoor weet te mobiliseren.We zullen nu meer en meer naar buiten moeten komen met de zaken waarmee we aantonen dat het ons serieus is en we de inwoners ook weten te vinden om hun verantwoordelijkheid daadwerkelijk invulling te geven.
Krimp
Een nieuw jaar met nieuwe kansen.
Hoezo dan “Krimp?” Ondanks volle winkels en massale inkopen in de afgelopen weken is er wat aan de hand. De economische vooruitzichten zijn in een ander daglicht gekomen. Met cijfers van vervoerders en verladers, aanvragen voor werktijdverkorting is er een onderbouwing te geven dat de wereld er anders voor staat. Terecht is er nog geen sprake van overdreven pessimisme, want ieder weldenkend mens weet dat de groei naar nog meer, nog mooier, nog geavanceerder en nog meer inkomsten niet zo kon doorgaan.
Sterke samenleving; hoe wil jezelf behandeld worden?
Na veel incidenten aan de balies in gemeentehuizen, bij de hulpverlening, bij politieoptredens met veel publiek, komen er meer en meer uitspraken van allerlei livreiers en andere goedbedoelende instanties, waaruit blijkt dat het zo niet meer verder kan. In Woerden blijft het gelukkig nog alleen bij woorden. In één van de vakbladen las ik: “Overheid pakt agressie en geweld in de publieke sector keihard aan”. “O jee”, dacht ik en las nieuwsgierig verder.
Macht en risico
Elke stap in de geschiedenis van de mensheid en de ontwikkelingen brengen nieuwe risico’s met zich mee. Het maakt ons sterker, maar ook kwetsbaarder. Daarnaast hoort bij elk risico een winnaar, maar er is ook een verliezer.
Door de landbouw en haar innovatie zijn we een heel eind vooruit gegaan en gegroeid: van rondtrekkende kannibalen tot vreedzaam levende mensen met veelal een vaste woonplaats. We zijn levende wezens geworden met gevoel voor de mensen om ons heen. Die verbetering leidde onder andere tot de verschijning van meer ziekten. Een aantal hiervan zijn rampzalig en ondanks de kennis en uitvinding van antistoffen, niet meer te voorkomen. Er duiken ook nieuwe ziektes op, die op hun beurt weer leiden tot de vraag: ‘Hoe lossen we het op?’ Nu zijn we zo ver dat een aantal personen denkt dat we alle vernieuwingen de baas zijn en ons leven minder gevaren kent.
Integriteit
Integriteit gaat om de relatie tussen mensen. Als de één een ander benadeelt, ontstaat er op zijn minst een andere gedragshouding. Van accepteren tot letterlijk geen contact meer met alle varianten die er tussen zitten. Het kennen van de wet en het handelen daarbinnen is voor ambtenaren een verplichting.
Drie eters uit de grote ruif
Woerden heeft financieel gezien een gesloten rioolsysteem; dat betekent dat de inkomsten, berekend op basis van het gemeentelijk rioleringsplan, kostendekkend zijn voor onderhoud en vervanging. Een gemiddeld huishouden betaalt daarvoor afgerond € 140,- per jaar. De gemeente kan deze heffing alleen verhogen met de inflatiecorrectie. Indien de gemeente vindt dat zij haar inkomsten moet verhogen, omdat er meer uitgaven zijn, kan zij kiezen voor belastingverhoging, bijvoorbeeld OZB, rioolheffing, afvalstoffen, leges, retributies, precario enz.. Als college moet je dan de goedkeuring zien te krijgen van de gemeenteraad.
Bedrijven zonder bedrijfslocaties in Woerden?
Het aantal bedrijfsvestigingen in heel Nederland is in de afgelopen jaren gegroeid en gelukkig maar. Kamers van Koophandel melden in hun gepubliceerde overzichten dat de omzet en werkgelegenheid aanmerkelijk gegroeid zijn. Ook de daling van het aantal faillissementen in westelijk Utrecht in 2011 laat een herstel van de lokale economie zien.
Op zich een ontwikkeling waar we allemaal baat bij hebben en die ons tot tevredenheid moet stemmen. Dit leidt echter onvermijdelijk tot een duidelijk waarneembare druk op het aantal bedrijfslocaties. De schattingen die de verschillende ministeries gemaakt hebben wijzen voor 2020 op een vraag naar minimaal 14.000 hectare.
Verbonden gebonden
Steeds vaker lezen en horen we via de media dat het niet meer gaat om het antwoord op een ons overkomen onheil, maar over de vraag of we wel de protocollen (lees regels) hebben gevolgd. Kortom, dat zou bijvoorbeeld kunnen betekenen dat de banken getroffen zijn door parasieten.
Reflectie, effectiviteit, vertrouwen en het verhaal
Dit zijn de sleutelwoorden geweest tijdens de checksessie van het college in Kortenbos bij Venray.De reflectie leidde naar de missers in het afgelopen jaar. Incidenten? Nee, want de organisatie verandering in combinatie met het anders denken en werken vragen meer competenties en attitudes, die ver weg liggen van het gebruikelijke in de afgelopen 12 jaar. Het management team is sinds januari op sterkte en moest de slag ook nog maken. Het besef dat de sleutel bij de managers en de medewerkers ligt hoeft geen betoog. Dat het nu wel aanwezig is, blijkt uit de tweede dag waar het college en management tot diepgang is gekomen om het pro-actief denken, overbrengen van het gedachtegoed naar medewerkers, strenger zijn in de uitvoering, meer politieke sensitiviteit laten blijken, meer ondersteuning, minder terugvallen op de oude toer van regels/wetten, afstemming gericht op de doelstellingen van het coalitie- en collegeprogramma werkelijk effectief te maken.
Nonsens?
Een kosmopoliet beschouwt de hele wereld als zijn/haar vaderland. Die houding impliceert dat zo iemand de wereld als dichtbij en beter beschouwd. Kent die dan niet het vreemde, lelijke of minderwaardige?
Er is voor zo ver we weten één wereld, de aarde.
Geleerden vonden het voorgaande te ingewikkeld. Nu hebben we het voortdurend over “globalisering”. De oplossing is blijkbaar in ons spraakverkeer dat bij een globaliserende wereld hoort een “globaal” bewustzijn. Dit is misschien wel te verklaren doordat zo’n globaal bewustzijn niet het persoonlijke ego, het eigenbelang, nationale normen en eigen lokale identiteiten miskent, maar ook in zich draagt dat “globaal” voortdurend kan transformeren.
Column wethouder Schreurs - Goedwillende mensen
De overheid heeft een imago probleem. In gesprekken met allerlei mensen over ministeries, gemeenten of het Rijk in Den Haag vallen altijd woorden als “geldverspilling”, “slechte organisatie” en “bureaucratie”. Toegegeven er gaat ook wel wat mis, met brieven, aanvragen, nakomen van termijnen, tijdige uitvoering en dergelijke.
Column wethouder Martin Schreurs - bezuinigingen
Het toverwoord als de “oplossing” voor financiële tekorten leek even weg, vanwege goede jaren, maar nu doemt deze in volle omvang weer op. In het verleden gingen bezuinigingen veelal ten koste van de sociale infra ( buurt- en clubhuizen, welzijnsinstellingen, jongerenwerkers enz) en onderhoud plantsoenen, sloten en wegen.
Het credo nu is “investeren”, desnoods naar voren halen van werken. Het moet een injectie zijn om bedrijven en werknemers aan het werk te houden. In Woerden staat er genoeg klaar om aan dat appêl te voldoen. Echter de projecten zijn nog niet sluitend en de meeste gaten moeten gedicht worden met externe investeerders.
